Σάββατο, Αυγούστου 28, 2010

Πως να εξοπλίσετε τον φοιτητή σας 2. Η εκδίκηση.

Πριν περίπου ένα χρόνο είχα γράψει μερικές οδηγίες προς γονείς για το με τι πρέπει να εφοδιάσουν τον γιο τους τώρα που πλέον είναι ένας νεαρός φοιτητής. Επειδή λοιπόν ξαναβγήκαν οι βάσεις και φέτος πιστεύω ότι δεν είναι κακό να την δημοσιεύσω ξανά τη λίστα μαζί με μερικές προσθήκες. Πάρτε και μία το original πριν ξεκινήσουμε. Να ξεκαθαρίσω ότι τα βασικά είναι στο παλιό ποστ. Αυτά τα νέα είναι μικρές προσθήκες.

  • Καρέκλα γραφείου. Πολύ σημαντικό θέμα. Πρέπει να είναι υπερβολικά αναπαυτική γιατί μία φορά το χρόνο που θα κάθεται σοβαρά να διαβάσει δεν πρέπει να κουράζεται. Επιπλέον πόντους παίρνει αν η καρέκλα μπορεί να πάρει και κλήση προς τα πίσω ώστε το παιδί να παίρνει και κάνα υπνάκο πότε πότε.
  • Καρέκλες. Οι πολλές καρέκλες τρώνε χώρο. Αν βρείτε αγοράστε πτυσσόμενες και λίγες, συνήθως οι φίλοι του θα βολεύονται στο κρεβάτι καλύτερα, αν ποτέ πατάνε στο σπίτι.
  • Υπολογιστής. Μην τρελαθείτε και δώσετε άπειρα χρήματα, εκτός και το παιδί είναι gamer οπότε οφείλετε να τον έχετε πλήρως ετοιμοπόλεμο για τα lan party με το καλύτερο μηχάνημα. Κατά τα άλλα όσο μεγαλύτερη οθόνη τόσο καλύτερα και όσο καλύτερα ηχεία ακόμα πιο τέλεια. Γιατί να πληρώνει εισιτήριο στους κινηματογράφους όταν μπορεί κάλλιστα να κάνει την ίδια δουλειά σπίτι του;
  • Μαχαιροπήρουνα. Ανήκουν στην κατηγορία πιάτα αλλά επειδή δεν σπάνε (εύκολα) μπορείτε να πάρετε πολλά. Επειδή και αυτά κάνουν μεγάλες περιόδους να πλυθούν χρειάζονται μεγάλες ποσότητες.
  • Τηλεόραση. Εδώ υπάρχουν διάφορες απόψεις. Άλλοι βλέπουν πολύ άλλοι καθόλου, μερικοί πάλι την έχουν για το playstation. Εσείς θα κρίνετε καλύτερα.
  • Καναπές. Καναπέδες να λέτε. Ιδιαίτερα χρήσιμοι γιατί οι φίλοι του φοιτητή σας που θα κοιμούνται; Ε; Μη τα έχουμε τα παιδιά στο πάτωμα και πάθουν τίποτα.

Άντε και αρκετά έγραψα. Του χρόνου πάλι :P

Posted via email from KamenaPixel

Παρασκευή, Αυγούστου 27, 2010

Επίλογος στις φετινές διακοπές.

Επιστροφή στα πατρινά εδάφη. Απλό δεν ακούγεται; Είναι! Συνήθισα τόσο καιρό να πηγαινοέρχομαι οπότε έχει γίνει μέρος της ρουτίνας το ταξίδι και η αναπροσαρμογή. Μάλλον δεν είναι ότι πρέπει να προσαρμόζομαι κάθε φορά που κάνω διακοπές αλλά ότι είμαι σε μόνιμη κατάσταση μεταβολής οπότε πλέον δεν με ενοχλεί τίποτα.
Ας αφήσω τις "φιλοσοφίες".
Γύρισα. Έλειψα γύρω στον ένα μήνα. Πολλά γίνανε. Θα τα χωρέσω σε τρεις κατηγορίες(γιατί έτσι μου αρέσει).

  1. Οι δύο πρώτες εβδομάδες.

    Όλα ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Έφτασα Κυριακή στο χωριό με αποτέλεσμα να υπάρχει μια γενική χαλάρωση στα πάντα. Να φανταστείτε η μαμά μου δεν με έβαλε να αδειάζω το σάκο με τα ρούχα παρά μόνο μετά από ώρες, σε αντίθεση με άλλες φορές που το πλυντήριο έπαιρνε φωτιά από τα πρώτα δεύτερα που πατούσα το πόδι μου στο σπίτι. Έπρεπε να το θεωρήσω όλο αυτό το πράγμα κακό οιωνό. Την Δευτέρα έμαθα ότι οι γονείς μου αποφάσισαν να βάλουν πλακάκια στην αυλή (σε αυτό ακριβώς το σημείο είπα "γιατί σε μένα πάλι;;;"). Τρίτη πρωί από τις 7:30 χτύπησε το κουδούνι. Είχαν έρθει. Για 3 μέρες το πρωινό ξύπνημα το είχα στο τσεπάκι. Όχι πως είναι κακό, αλλά στις διακοπές θέλω τις ωρίτσες μου και εγώ. Επιπλέον λεπτομέρεια είναι ότι ούτε την τηλεόραση ανοίγαμε γιατί η πρίζα της ήταν κοντά στην πόρτα και βόλευε τέλεια να συνδέουν τα εργαλεία τους. Ευτυχώς και είχα επενδύσει σε απόθεμα βιβλίων. 100 σελίδες το μισάωρο έβγαζα (υπερβολές ως συνήθως αλλά το περνάω το μήνυμα). Κάπως έτσι έφυγε η πρώτη. Η δεύτερη βδομάδα συνοδεύτηκε από περιστασιακά "πάω στο Ηράκλειο για δουλειές" και συγγραφή κώδικα. Αυτόν τον κώδικα ακόμα τον γράφω. Ευτυχώς τα προβλήματα που είχα τότε τα έλυσα, αφού βρήκα ίντερνετ 2 βδομάδες μετά. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι χωρίς ίντερνετ δεν βγάζεις δουλειά πλέον. Αυτό μπήκε στους χρυσούς κανόνες μου μαζί με το "Δεν μιλάμε σε αγνώστους και δεν δεχόμαστε καραμέλες από αυτούς". Έτσι πέρασε ο καιρός για να πάμε στο ζουμί των διακοπών μου, το σημείο που περίμενα περισσότερο (5 χρόνια).

  2. Μήλος.

    Το μόνο που έχω να πω είναι "Μία βδομάδα στη Μήλο", όλα τα άλλα είναι σάλτσες. Πήγα με την δεύτερη καλύτερη δυνατή παρέα (η πρώτη θα ήταν να είχα χαρέμι και να πήγαινα με αυτό). Περάσαμε υπέροχα και να πω την αλήθεια στεναχωρήθηκα πολύ που φύγαμε. Ακούτε εσείς; Ξέρετε ποιοι. Ο τρόπος δε που πήγα στη μήλο ήταν σκέτη ταρζανιά. Πήρα το βράδυ από το Ηράκλειο το πλοίο έφτασα 6 παρά στον Πειραιά και έφυγα με το άλλο πλοίο στις 7:30, περιττό να πω ότι ήμουν σίγουρος ότι κάτι θα γινόταν και θα το έχανα το πλοίο, ευτυχώς δεν έγινε κάτι τέτοιο. Τώρα για την Μήλο τι να πω. Ούτε τα μισά μέρη δεν είδαμε αλλά ήταν πάρα πολύ ωραία. Περισσότερο μου άρεσαν οι παραλίες με τα πεντακάθαρα νερά (βλέπε πχ Κλέφτικο) καθώς και η αλλαγή του τοπίου. Στο ένα μέρος μπορεί να ήταν τεράστιοι άσπροι βράχοι αλλού είχε σπηλιές αλλού κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν είμαι καλός στις περιγραφές αλλά πιστεύω καταλάβατε. Μετάνιωσα που δεν είχαμε αμάξι γιατί παρότι έχει λεωφορείο είναι πανάκριβο (1,5 ευρώ σχεδόν όλες οι διαδρομές) και δεν πάει παντού. Αλλά το παν είναι η καλή παρέα. Θα το ξανάκανα, αυτό είναι σίγουρο. Οι φωτογραφίες είναι από εκεί.

  3. Οι τελευταίες μέρες.

    Με τον ίδιο τρόπο που έφυγα γύρισα αλλά ανάποδα. Πάλι 2 πλοία. Η κούραση στο απόλυτο. Γενικά αυτές οι μέρες ήταν λίγο πολύ για να γεμίσει ο χρόνος πριν γυρίσω Πάτρα. Το μόνο καλό ήταν ότι είδα τον αδερφό μου μετά από (για να μετρήσω...) 8 μήνες. Καλά ήταν μπήκα σε ρυθμό σιγά σιγά μετά την απόλυτη χαλάρωση. Το μόνο παρατράγουδο ήταν ο γυρισμός πίσω όπου στο πλοίο όλο το βράδυ είχα ένα γέρο δίπλα μου να φωνάζει ότι πονάει, να βήχει, να βογκάει και για να καταλάβετε ότι απλά ήταν λίγο καριόλης και όχι ότι πράγματι πονούσε έλεγε ότι θα κάνει μήνυση στην εταιρεία γιατί το air-condition ήταν πολύ χαμηλά και κρύωνε, επίσης λίγο μετά το Αίγιο παραλίγο να πατήσουμε ένα τύπο που κοιμήθηκε στο δρόμο να σκοτωθεί αυτός μαζί και όλο το λεωφορείο. Χάρε της ασφάλτου (αν διαβάζεις) άμα νυστάζεις μην πιάνεις τιμόνι άλλη φορά γιατί χέστηκα για σένα τους άλλους που θα πάρεις στον λαιμό σου φοβάμαι.

 

Αυτά. Προχθές ήρθα. Δεν έχω και πολλά άλλα να πω γιατί μετά αρχίζουν οι κουραστικές λεπτομέρειες και δεν ήθελα να σας κουράσω (ελπίζω ελπίζω ελπίζω να το κατάφερα). Μόλις μπω σε μια σειρά σωστή θα έχετε πάλι νέα μου. Προς το παρόν χαιρετώ.

Posted via email from KamenaPixel