Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009

Όχι άλλες εργασίες πριν την εξεταστική!

Έχω αρχίσει να χάνω την μπάλα. Στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω πως περνούσε ο χρόνος μέσα στη μέρα. Μετά άρχισα να χάνω και τις μέρες. Προχθές δεν πλήρωσα τα κοινόχρηστα επειδή νόμιζα ότι ήταν ήταν μια μέρα πριν. Ευτυχώς έχω ακόμα αίσθηση του χώρου, δηλαδή ξέρω που βρίσκεται το πισί και μπορώ να κάνω δουλειά. Τα υπόλοιπα δεν έχουν ακριβή κατάσταση, ειδικά ο κύκλος του ύπνου κάνει μια μπρος μια πίσω. Και δεν είμαι μόνος. Η κατάσταση θα μπορούσε να προσδιοριστεί σαν σύνδρομο του φοιτητή με τις πολλές εργασίες.
Η περίοδος αυτή είναι μια μικρή κούρσα με το χρόνο. Η βασική μορφή είναι σαν γραμμή παραγωγής. Τροφοδοτείς μια δουλειά και ακολουθούν οι υπόλοιπες. Μόλις συνειδητοποιήσεις ότι σου ανάθεσαν μια καινούρια, τσουπ να σου άλλη μία ή δύο. Αν ήμουν σε κάποια άλλη χρονική στιγμή δεν θα με ένοιαζε και τόσο. Το πρόβλημα επικεντρώνεται στην εξεταστική που περιμένει στο κατώφλι μας. Περιμένει είπα;;; Σήμερα ξεκίνησε και επίσημα (να και άλλη απόδειξη ότι δεν ξέρω τι μέρα είναι), απλά εγώ έχω την τύχη με το μέρος μου και θα ξεκινήσω πιο μετά (αλλά μετά να δείτε τρεχάματα με τόσα που θα πέσουν μαζί :P). Το γαμώτο είναι ότι αν, λόγω υπέρμετρης αισιοδοξίας, πέσεις στη παγίδα και αφήσεις καμία για το καλοκαίρι τότε θα πρέπει να κάνεις μεγάλη προσπάθεια για να μην το χάσεις ΚΑΙ αυτό το καλοκαίρι. Ευτυχώς που οι γνωστοί μου είναι μαζί μου στο ίδιο καζάνι. Γιατί αν είχα γνώση του πόσο λιγότερη δουλειά έχουν κάποιοι δεν ξέρω σε τι κατάσταση θα ήμουν τώρα.
Η φράση που κυριαρχεί με αυτές τις περιστάσεις είναι μία, "Αυτό πρέπει να το τελειώσουμε μέχρι" και μετά βάλε κάτι από τα εξής: αύριο, το βράδυ,σε μία ώρα κλπ. Ξεχωρίζουν οι λέξεις πρέπει, που προφέρεται με έμφαση λόγω απελπισίας, καθώς και το τελειώσουμε ,για το ίδιο λόγο και επειδή αυτός είναι ο σκοπός. Ο σκοπός είπα ότι είναι αυτός; Πλέον δεν είναι να είναι σωστό αυτό που δημιουργείς-φτιάχνεις-υπολογίζεις. Οοοοχι!!! Σε ενδιαφέρει να τελειώνει αυτό για να προχωρήσεις στα υπόλοιπα, και πάντα χρησιμοποιείς την δικαιολογία "Ας τελειώνω τώρα με το βασικό ζητούμενο και φτιάχνω μετά τις λεπτομέρειες". Εδώ ρε φίλε δεν μπορείς να ολοκληρώσεις τα βασικά μέσα στο deadline που έχεις και θες και λεπτομέρειες;;; Το κακό είναι ότι εκεί που θα πάνε στην τελική οι εργασίες δεν θα σκεφτούν εσένα, την ομάδα σου, τον χρόνο που αφιερώνεις και χάνεις από αλλού, ή τουλάχιστον αυτό βγαίνει προς τα έξω. Οι εργασίες είναι για εσένα, θα σου πουν, για να μάθεις. Δεν διαφωνώ εδώ. Συμφωνώ απολύτως. Αλλά όταν τρώω μια βδομάδα για να φτιάξω το αντικείμενο που δεν έκανε σύνδεση στη βάση δεδομένων επειδή κανείς δεν μου είπε ότι όχι όλες οι παράμετροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τι έμαθα; Έμαθα για τις παραμέτρους ενώ έπρεπε να μάθω για την διαδικασία σύνδεσης. Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος (σωστά δεν το είπα;;)
Δεν την παλεύω άλλο. Θέλω να τελειώνω και αυτό είναι επικίνδυνο. Για αυτό και δεν δίνω την σημασία που πρέπει. Το μόνο που θέλω πίσω είναι ο χρόνος μου, και όχι δεν θέλω εγώ να πάω χαλαρότερα, και σε πιο γρήγορο ρυθμό θα πήγαινα αν ήταν ουσιαστικότερο.
Άντε και καλό απόγευμα.

Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2009

Εισβολή!!!

Άλλοι ανησυχούν απόψε αν κέρδισε το κόμμα τους στις εκλογές, άλλοι για το αν θα κοιμηθούν ήσυχα, και άλλοι και τα 2. Εγώ ανήκω στο δεύτερο είδος. Και δεν έχει καμία σχέση με τις εκλογές η πιθανή αϋπνία μου. Αντιθέτως έχει να κάνει με κάτι μικρότερο.
Είχα περάσει όλο το απόγευμα, και μέρος από το βράδυ, στο σαλόνι. Από νωρίς κλειστά τα παντζούρια και το baygon στην πρίζα. Αλλά δεν έπιασαν τα μέτρα. Με το που έκατσα στο πισί μία σκιά πλανήθηκε πάνω από την οθόνη(το ξέρω ότι έχεις αγωνία φίλε). Όπως καταλάβατε ένα κουνούπι εισέβαλε στο σπίτι μου. ήταν από εκείνα τα κοντόχοντρα, ότι πρέπει για να με τσιμπήσει το βράδυ και αύριο να είναι διπλάσιο. Οι πρώτες προσπάθειες να το εξολοθρεύσω ήταν μάταιες. Κοίτα να δεις που λυπήθηκα τον τοίχο μη τον λερώσω(ακούς μαμά προσέχω). Αφού όμως δεν είδα αποτέλεσμα είπα να αρπάξω την παντόφλα και όποιον πάρει ο χάρος!!!! Εκεί είχα επιτυχία. ****** (μην δίνετε σημασία εξηγώ παρακάτω). Εκεί ήταν που πέρασα μπροστά στην πόρτα. Και το είδα. Μία τεράστια αράχνη(αλήθεια λέω). Ρε παιδιά δεν ξέρω τι σκοπό είχαν απόψε αλλά αν έβλεπα και καμιά κατσαρίδα αμέριμνη να περπατάει στον τοίχο δεν θα παραξενευόμουν καθόλου. Ε, λοιπόν αυτό(την αράχνη) για να το ξεφορτωθώ πήρα σκούπα. Το αποτέλεσμα είναι ότι πήγε και μπήκε μέσα στα ρούχα μου, για αυτό και εγώ θα την εκδικηθώ με πνιγμό μέσω πλυντηρίου αύριο(θέλανε πλύσιμο εξάλλου).

Τι να πω;;; Είχα χρόνια να δω αράχνη εδώ μέσα, ενώ όσο καιρό έμενε και ο bro εδώ τα κουνούπια πήγαιναν σε αυτόν και ηρεμούσα. Σήμερα δέχτηκα μία πρώτη δόση της επίθεσης. Ελπίζω αύριο να είναι μια καλύτερη μέρα. Σε περίπτωση που δεν με ξαναδείτε και θέλετε να έρθετε σπίτι φέρτε μαζί και κανένα εντομοκτόνο να είσαστε σίγουροι :P

Τα παραπάνω αστεράκια σηματοδοτούν το πότε εμφανίστηκε δεύτερο κουνουπάκι δίπλα στην οθόνη. Πλέον είναι μια όμορφη γραμμή στο τοίχο μου(συγγνώμη μαμά)


Υποσημείωση: Προς όλους όσοι αποφασίσουν να πανηγυρίσουν για το κόμμα τους να το κάνουν από το κέντρο της Πάτρας και προς τα ΤΕΙ. Δεν θα αντέξω άλλες κόρνες απόψε.

Πέμπτη, Ιουνίου 04, 2009

Πως να βρείτε κοπέλα!

Παλιό αλλά καλό. Δείτε το και μετά πείτε μου αν η απλότητα αυτή δεν εκφράζει την αλήθεια.



(Πραγματικά ελπίζω να μην φάω κατάρες από όσες κοπέλες το δουν αυτό.)

Τρίτη, Ιουνίου 02, 2009

Φτιάξτε ποπ κορν: γρήγορα, πρωτότυπα και επικίνδυνα !!!

Θέλετε να φτιάξετε ποπ-κορν αλλά δεν θέλετε να ανακατευτείτε στην κουζίνα ή φοβάστε ότι δεν έχετε χρόνο να ασχοληθείτε;
Υπάρχει λύση!!!!!
Με λίγη φωτιά και ελάχιστη γνώση δεξιοτήτων ζογκλέρ δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να σκεφτείτε αυτά τα προβλήματα!!!!
Απλά ακολουθήστε τις οδηγίες στο βίντεο.



Τώρα που ξέρετε τηλεφωνήστε στο νοσοκομείο να σας περιμένει και απολαύστε ανενόχλητοι την λιχουδιά.

Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2009

Πέφτει!!!!!!!!.........

Ένας πιθανός διάλογος θα μπορούσε να ήταν:

- Μαμά! Μαμά! Ο μπαμπάς αποφάσισε να κόψει το δέντρο στην αυλή.
- Επιτέλους τόσα χρόνια του λέω ότι με εμποδίζει να βλέπω στο σπίτι του απέναντι. Γρήγορα πάρε την μηχανή και πάμε έξω.

Ε, και μετά ακολούθησε κάτι σαν και αυτό.




Αφιερωμένο στο δέντρο που είχαμε στην αυλή και οι γονείς μου αποφάσισαν ότι έπρεπε να το ξεριζώσουν.
Ενός λεπτού σιγή τώρα.