Δευτέρα, Ιουνίου 30, 2008

Τρελή διαφήμιση.

Εντάξει μερικοί άνθρωποι έχουν ξεφύγει.
Δείτε αυτή την διαφήμιση και θα καταλάβετε.

Δεν έχω τίτλο.

Το παρακάτω βίντεο μπορεί να είναι παλιό, μπορεί να είναι (λίγο) ακατανόητο, εφόσον είναι στα κινέζικα(αν κάνω λάθος διορθώστε με), αλλά αυτό που δείχνει είναι πράγματι κάτι πολύ σπουδαίο. Φανταστείτε να βρισκόσασταν στην θέση αυτής της γυναίκας. Χωρίς χέρια πραγματοποιεί όλες τις δουλειές της χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.Βέβαια θα μου πείτε τέτοια παραδείγματα έχουμε καθημερινά. Δεν διαφωνώ. Απλά προτιμώ να δω μία ολόκληρη μέρα αυτών των ανθρώπων.Αξίζει να το δείτε.

Κυριακή, Ιουνίου 29, 2008

Ξανά εδώ.

Λένε ότι ο δολοφόνος γυρνάει πάντα στον τόπο του εγκλήματος.
Εγώ τόσες φορές που έχω γυρίσει σε αυτό το blog να ξαναγράψω πρέπει να το έχω σκοτώσει πολλές φορές.
Δεν ξέρω και εγώ πόσο καιρό έχω να γράψω κάτι, έστω μία μικρή ανανέωση. Δεν πειράζει πιστεύω. Εξάλλου δεν είχα και τίποτα ιδιαίτερο να καταθέσω. Στέρεψε και η έμπνευση σιγά σιγά.
Όπως και να το κάνουμε όταν έχεις εργασίες να τρέχουν όσο και να το θες η επαφή με το ίντερνετ μπαίνει σε ένα μικρό διάλειμμα, αναγκαστικά λοιπόν δεν υπήρχε και κάτι να ποστάρω.
Για όσους αναρωτιούνται πως ήμουν όλο αυτό τον καιρό να κάνω ένα σύντομο χρονικό.
Μετά τις διακοπές του Πάσχα μπήκαμε αργά και σταθερά σε ρυθμό ξενυχτιού του χείριστου είδους. Κοιμάμαι αργά, ξυπνάω νωρίς, στραβώνομαι στο πισί και τέλος βαριέμαι στο μάθημα. Αυτή η ρουτίνα μας ξεπάτωσε για μερικές εβδομάδες, μέχρι να έρθει η εξεταστική.
Η Εξεταστική .....
Μεγάλη κουβέντα.
Είναι δύσκολο να διαβάσεις με τέτοια ζέστη, ωστόσο ξεκίνησε πολύ καλά, αυτό σημαίνει καθόλου διάβασμα. Ο απολογισμός ως τώρα είναι 2 στα 4 μαθήματα, εκ των οποίον ένα ήταν εργαστήριο πρώτου έτους που το πέρασα ( νιώθω υπερήφανος για αυτό να το ξέρετε ) και άλλα δύο ήταν στην κατηγορία των σηματοειδών ( διάλεκτος ceid ) τα οποία προφανώς πάνε Σεπτέμβρη. Τώρα έχουμε ακόμα κάμποσες μέρες μέχρι το τέλος, άρα καλό θα ήταν να έχω την συμπόνια σας.
Εκτός των παραπάνω υπήρχαν και άλλα. Για αρχή κουνηθήκαμε γερά. Για ακρίβεια εγώ έγινα φραπές γλυκός με τον σεισμό που μας έκατσε. 6,5 ρίχτερ με ότι αυτό συνεπάγεται. Τηλέφωνα από γονείς και συγγενείς επι μία βδομάδα και όλα έιχαν το ίδιο στυλάκι, " Το βράδυ να κοιμηθείτε αλλού",  "Να φύγετε από το σπίτι", "Ήρθε ο ιδιοκτήτης να ελέγξουν το σπίτι;". Να πούμε αλήθεια ήταν γερό το σοκ.
Ε να γράψω ότι η εθνική πήρε τον πούλο στο euro αλλά θα το ξέρετε.
Και τέλος να προσθέσω ότι επιτέλους αγόρασα ανεμιστήρα εδάφους-εδάφους παρακαλώ. Τέλος στις καυτές νύχτες από την κόλαση που ξυπνούσες λες και σε είχαν ρίξει σε μπανιέρα να μουλιάσεις.

Αφιερώνω αυτή την φωτό από παλιό post σε όλους όσοι περιμένουν το τέλος σε μερικές μέρες και ελπίζω όσο θα είμαι ακόμα εδώ να βρω λίγο χρόνο να γράψω τίποτα.


[eksetasrikh.jpg]


PS: Αν ξανακούσω γείτονα να γκαρίζει το βράδυ επί ώρες θα τον βρουν κρεμασμένο στον πυλώνα απέναντι
PS2: Δεν είμαι βίαιος απλώς οι άλλοι δεν σκάνε.