Σάββατο, Οκτωβρίου 27, 2007

Student Chronicles - Part Three: Homo Sapilliens

Το παρακάτω κείμενο, μετά από πολλά παρακάλια, μου επιτράπηκε να το δημοσιεύσω. Έχουν υπάρξει άλλα δύο parts, τα οποία ήταν ανεξάρτητα, αλλά επειδή αναφέρονται σε παλαιότερες χρονικές περιόδους δεν τα δημοσιεύω τώρα, ίσως στο μέλλον. Αυτό ασχολείται με την περίοδο του καλοκαιριού και της πρόσφατης μαραθώνιας εξεταστικής μας ( και όχι μόνο ). Ευχαριστώ υπερβολικά πολύ τον συγγραφέα που μου επέτρεψε να το μοιραστώ αυτό το κείμενο με εσάς. Για οποιαδήποτε διευκρίνηση στα σχόλια ή mail. Απολαύστε...

Η αναμενόμενη μπίχλα του καλοκαιριού ήρθε κι έπεσε σαν άλλο ένα στρώμα
σκόνης πάνω στα ήδη αραχνιασμένα πανεπιστημιακά συγγράμματα του φοιτητή, πονήματα ανθρώπων της νύχτας που με ένα φλυτζάνι καφέ και μισό παξιδιασμένο κουλούρι ξημεροβραδιαζόντουσαν πάνω από μία γραφομηχανή - έκτοτε οι εκδόσεις μεταφέρθηκαν στη νέα ελληνική. Με όρεξη που συγκρίνεται με αυτή που έχω για τα φασολάκια με γόπα ψάρι, πήρα swiffer και μετά την απομάκρυνση των ακάρεων "στρώθηκα" στην ανάγνωση των μαθημάτων, ευέλπιδας σε μία πραγματοποίηση του ονείρου μου να είμαι προετοιμασμένος και διαβασμένος προ της αποφράδας μέρας των εξετάσεων.
"Hλί,Hλί λαμά σαβαχθανί" - φωνή βοόντο εν τη ερήμω των Πατρών λόγω απόγνωσης, παρά της ύπαρξης μίας όασης ερ-κοντισιόνιας δροσιάς και ξεσκάσματος από τη ζέστη και την πύρινη λαίλαπα που είχε ξεκινήσει από την Πάρνηθα της συνωστημένης πρωτεύουσας. Για έναν ακόμη χρόνο το πείσμα (και οι τύψεις) του ευσυνείδητου φοιτητή με απέτρεψαν από το να τα "βροντήξω όλα" και να αποδράσω από το αλ μπαράζ των εργασιών, μένοντας έτσι στην καρέκλα του διαμερίσματος μου στην πανεπιστημιούπολη
για την ολοκλήρωσή τους. Πράγματι, είναι μέρες που αναπολείς το πόσο μεγάλη δύναμη ψυχής είχες και τι αντοχές είχαν ξεπηδήσει απο τις νεανικές σου φλέβες, καθώς και το πόσο μεγάλος μαλάκας ήσουν.
"Στερνή μου γνώση, να σε είχα πρώτα". Προσπερνώντας το ρητό και φέρωντας ως επιχείρημα προς υπεράσπιση αυτής της αποφάσεώς μου την απεξάρτησή μου από ένα πρότζεκτ, αναφέρω ότι ο άνθρωπος πράγματι χάνει την αίσθηση του χρόνου όταν δεν ζει με τους ρυθμούς που του επιβάλλει μία πόλη ή ο κύκλος της ημέρας και η ύπαρξη του φωτός ή η απουσία του. Ειλικρινά συμπονώ τους κρατουμένους στις υπόγειες φυλακές που με το σθένος τους και την οξύτητα της λογικής τους χαράσσουν γραμμές και στήλες στους τοίχους, αρνούμενοι να ξεχάσουν και να ξεχαστούν.
Βρισκόμενος σε μία παρόμοια κατάσταση επί 6 ημέρες Αυγούστου στο διαμέρισμά μου (όπου ήλιος έμπαινε αν ήταν τυχερός με τις ώρες που ξυπνούσα) χάραζα κι εγώ τις δικές μου γραμμές και κύκλους του δυαδικού συστήματος. Δουλεύοντας στο εσκαυτικό
τμήμα των κατέργων του διαδυκτίου ως άλλος μπολτοζιέρης, κάπου κάπου μπορεί να έβρισκα κανένα διαμαντάκι μέσα στη σκόνη και το χώμα του χάους που επικρατεί στον Γούγλη(R) και σε τυφλώνει και σε κάνει να δακρύζεις και συνεπακολούθως να γεμίζουν λάσπη τα μάτια σου. Μέχρι να καταλάβω ότι κι αυτός ο θησαυρός ήταν άνθρακας, το
μισάωρο είχε περάσει. Προφανώς, η αποχή μου από το μεσημεριανό κολατσιό της εργατιάς ήταν δεδομένη, μιας και όταν κάνεις κάτι που θέλοντας και μη σε συνεπαίρνει, δεν υπάρχει διάλειμμα, δεν υπάρχει ΚΟΥΤΙ-ΓΑΤΑ (ΚΙΤ-ΚΑΤ).
Με τα πολλά-πολλά, κατάφερα να τελειώσω μέρος του πρότζεκτ και άφησα την χαμαλοδουλειά στους συνεργάτες.

Η επιστροφή μου στην πατρίδα σημαδεύτηκε με τη γνωριμία ενός άκυρου τυπά εν πλώ, ο οποίος είχε μόλις την προηγούμενη μέρα παντρέψει 2 φίλους του. Ηλικία; 18. Το ζευγάρι; 19 ο γαμπρός, 17 η νύφη. Άτομα που παρευρέθησαν ενώπιον του Θεού; 3 (ο παπάς δε μετράει-ο Θεούλης μιλάει εκείνες τις στιγμές). Πραγματικά, τα κουφέτα πρέπει να ήταν χρυσά. Στο Ηράκλειο δεν μπορώ να πώ ότι η υποδοχή ήταν ισάξια πορδηπουργού, όπως θα έλεγε και ο Τόλης ο Σκέτος, αλλά οι γονείς είναι γονείς. Εκεί επρόκειτο να αρχίσει κι άλλο μαρτύριο που ακούει στο όνομα, γνωστό από τον στενό πατρινο-σεϊντικό κύκλο, ΒΕΡΓΙΛΟΓΚ(ΤΜ). Λόγω της πλήξης που παρουσιάζει το εν λόγω θέμα για το μέσο και μη κατακαμμένο κοινό δεν θα αναφερθώ περεταίρω σε αυτό.

Ο περιγελών τον γέλωτα τα ζώα χάσκει, μιάς και η κοινωνική ζωή του ανθρώπου στην παρέα είναι συνυφασμένη με το καλαμπούρι. Αυτός που δεν δέχεται τον σαρκασμό ή αποφεύγει τον αυτοσαρκασμό (βλ. μουρτζούφλης, κατσούφης, κομπλεξιάρης, μανιαμούνιας) είναι μουρτζούφλης, κατσούφης, κομπλεξιάρης, μανιαμούνιας. Μπορεί να
υπήρξα κι εγώ έτσι εκείνες τις μέρες. Το πρίσμα απ'όπου περνάω τις σκέψεις μου με κάποιο τρόπο κατάφερε να συνδυαζει όλα τα χρώματα στο ύφος του μαύρου αντί του γνωστού μας ουράνιου τόξου. Γι'αυτόν τον λόγο ζητώ την κατανόηση απο φίλους και φίλες για πράγματα που δεν είναι δυνατό να επεξηγηθούν. Ένα πράμα σαν την περίοδο που περνάνε οι γυναίκες.

Μετά τις σύντομες δύο εβδομάδες διακοπών και δυσκολίας ύπνου με τα πόδια μου να περισσεύουν στο μικρό παλιό μου κρεβατάκι του μικρού παλιού μου δωματίου, έμελλε να αποχωρήσω από την τιμημένη γη και να αποβιβαστώ πάλι στο πλοίο που σφύριζε κλέφτικα τραγούδια ξενιτιάς και ξεριζωμού. Κατάρα στη κατάρα έφαγα στη μάπα πάλι το κουμπαροπαίδι - ο άκυρος τυπάς που λέγαμε. Καπνίζει. Θα πεθάνει αργά και βασανιστικά.

Πίσω στα κάτεργα. Οι καταστάσεις του στερεού, υγρού και αερίου χάνονται στην άβυσσο της παρερμηνείας λόγω έλλειψης ύπνου, μπροστα σε ένα αδιάστατο ρευστό παραλογισμό των χύμα σημειώσεων του τελευταίου εξαμήνου. Κόλλες και τετράδια, κόλλες από τετράδια, τετράδια από κόλλες, βιβλία λές και βγήκαν μόλις χτες από το τυπογραφείο, με λίγη σκόνη παραπάνω βέβαια, ξεχασμένα .pdf's και .rar's, όλα μπροστά για τον μεγάλο ακαδημαϊκό αγώνα - να περάσει ο φοιτητής κανά μάθημα.
Θα μιλήσω από προσωπική σκοπιά, αν και μετά από αμερόλειπτα και αντικειμενικά
αποτελέσματα γκάλοπ σε σχολές εξέχουσες και μη, φαίνεται ότι το σύνολο των σπουδστών ακολούθησε την ίδια τακτική με εμένα τα τελευταία εξάμηνα:
Διάβασμα κατά τη διάρκεια του εξαμήνου --------- ΜΗΔΕΝ
Διάβασμα κατά τη διάρκεια των εξετάσεων ------ Βάλε νέφτι στον πρωκτό του Βέγγου και το βρήκες
Βέβαια η απόδοση δεν ήταν δυνατό να διαρκέσει όλη την εξεταστική περίοδο που φέτος είχε γίνει τσίχλα τεντωμένη. Στο τέλος όλοι τα παρατάνε για του χρόνου φοβούμενοι τον οδοντίατρο. Ελάχιστοι διαλλέγουν να σφίξουν τα δόντια και να λειάνουν τα οπίσθιά τους στις καρέκλες τους.

Εν τω μεταξύ, ο Γιωρίκας κι ο Κωστίκας είπαν να το ρίξουν στα ποντιακά τους. Όλοι γελάσαμε γνωρίζοντας ότι ανεξαρτήτως χειροκροτήματος ή όχι θα κλαίμε στο επιμύθιο.
Η μισή Πελοπόννησσος κάηκε.
Ο Christslave την έκανε για America προς εγχείρηση.
Βόμβα για άμεση ομοφυλοφιλική τάση στρατιωτών απέσπασε το βραβείο ειρήνης Ig Nobel ( http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/7026150.stm)
Οι PoS πήραν καινούριο ντράμμερ. Γάλλος γαμώ το φυστίκι μου.
Στην Πάτρα ένας γέροντας βίασε έναν πυροσβεστικό κρουνό.
Η τηλεόραση είναι το πιο άχρηστο πράγμα μέσα στο δωμάτιό μου μετά τη σκόνη.
Το ψυγείο μου έκανε μόνο του απόψυξη.
Έχασα την ώρα μου με αυτό το μέλι.
Κατά τα άλλα ησυχία.
Ηρεμία.
Και βαθμοί.
Ηρεμία.
Του χρόνου πάλι.

Love, peace and understanding


ΥΓ: Τα όσα αναφέρονται στο κειμένο που προηγήθηκε αποτελούν προϊόν φαντασίας και
μυθοπλασιών του συγγραφέα και ουδέποτε συνέβησαν στην πραγματικότητα. Οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική και δεν σχετίζονται με τις εμπειρίες του συγγραφέος. Η αναπαραγωγή των παραπάνω αποτελεί κουτσομπολιό και συνεπάγεται την άμεση πτώση της εκτίμησης για το πρόσωπό σας στο στενό οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον σας. Τώρα παρακαλούμε τρέξτε στο κοντινότερο περίπτερό σας και αγοράστε ένα σακουλάκι ποπ κόρν
ή πασατέμποζ για να ξαναδιαβάσετε πιο ευχάριστα το συγγεκριμένο ή-μέιλ, μιάς και ήμεθα πεποισμένοι ότι η μία ανάγνωση δεν αρκεί για να καταλάβετε πλήρως το νόημα που θέλει να περαστεί ούτε για να διεισδύσουν όλα τα κρυφά ματεριαλιστικά μηνύματά μας στο υποσυνείδητό σας, ώστε να σας κάνουμε συνειδητοποιημένους Έλληνες καταναλωτές και να μην τρέχετε στη Βουλγαρία για τα Σαββατιάτικα ψώνια σας. Ευχαριστούμε.

ΥΓ2: Τα όποια ορθογραφικά λάθη είναι προφανώς εθελλημένα και εκφράζουν την αντίδραση στον καπιταλισμό της ορθογραφίας και το αγγάλιασμα μίας πιο φιλελεύθερης μορφής γραφής όπως αυτής των Γρεκλικών (Greeklish).

Rowan Atkinson

Τι να πω;
Είναι φοβερός ηθοποιός. Πολλοί τον θεωρούν άθλιο επειδή έχουν δει τον Mr.Bean μόνο, αλλά και πάλι εκεί εμένα μου άρεσε. λοιπόν απολαύστε τον εδώ σε ένα μουσικό σκετσάκι. Αξίζει μέχρι το τέλος.

Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007

Παιχνιδάκι!!!


Καιρός ήταν να ξαναδώσω παιχνίδι. Αυτή την φορά είναι το Chat Noir. Ο σκοπός είναι απλός. Έχετε μία γατούλα παιχνιδιάρα και θέλει να σας το σκάσει. Εσείς με το να μπλοκάρετε τα σημεία που μπορεί να πατήσει πρέπει να την κρατήσετε ακίνητη.Πρέπει να πω ότι ακούγεται εύκολο αλλά θέλει στρατηγική γιατί το βρωμόγατο, εεεεεεεε η γατούλα μας, είναι πολύ πονηρή.

Είναι λιγάκι εθιστικό μέχρι να βρεις πως της εγκλωβίζεις, αλλά δεν θα σας πω πως γιατί είναι εύκολο.
Have fun!!!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 18, 2007

Ηχητική παραπλάνηση.

Τρελαίνομαι να βλέπω ταχυδακτυλουργικά κόλπα. Και βασικά μου αρέσουν μερικά πράγματα που σε κάνουν να πεις, "Πώς έγινε αυτό;". Αυτό ακριβώς είναι και το παρακάτω βίντεο, ή πιο σωστά ο ήχος του βίντεο αυτού.
Πρόκειται περί μίας ηχητικής ψευδαίσθησης. Παρόλο που εάν παίξεις ξανά το το βίντεο ακούς τον ίδιο ήχο, εσύ νομίζεις πως άλλαξε. Εγώ μπορεί να μην ξέρω μία από μουσική αλλά από ότι λένε έχει να κάνει κάτι με τις οκτάβες αυτό το κόλπο, όποιος ξέρει ας εξηγήσει και σε μένα, γιατί θέλω να κάνω τον έξυπνο στους άλλους.


Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007

Μπορείς να πεθάνεις από καφεΐνη;;;

Κάθομαι και πίνω τσάι. Ξεκίνησα να δω πόσο μπορώ να αντέξω. Σύμφωνα με την σελίδα Energy Fiend θα πρέπει να "κατεβάσω" κάτι παραπάνω από 601 φλυτζάνια για να βλέπω τα ραδίκια ανάποδα. Πιστεύω πως πολύ πριν τα 50 θα έχω πεθάνει από το πρήξιμο που θα έχω στο στομάχι.
Πάντως η αλήθεια είναι πως εάν θες να το κάνεις αυτό υπάρχουν και τα χαπάκια καφεΐνης, δεν χρειάζεται να ταλαιπωρήστε άδικα με τόσα υγρά.
Λοιπόν τελειώνω το πείραμα και πάω τουαλέτα, δεν άντεξα πάνω από δεύτερο φλυτζάνι, είμαι η ντροπή των πειραματόζωων.

Και μην ξεχνάμε το τεστ: Death by Caffeine

Σάββατο, Οκτωβρίου 13, 2007

Ημερολόγια Ζώων.

Από το ημερολόγιο ενός σκύλου:

Day 180

8:00 am - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
9:30 am - OH BOY! A CAR RIDE! MY FAVOURITE!
9:40 am - OH BOY! A WALK! MY FAVOURITE!
10:30 am - OH BOY! A CAR RIDE! MY FAVOURITE!
11:30 am - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
12:00 noon - OH BOY! THE KIDS! MY FAVOURITE!
1:00 pm - OH BOY! THE YARD! MY FAVOURITE!
4:00 pm - OH BOY! THE KIDS! MY FAVOURITE!
5:00 PM - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
5:30 PM - OH BOY! MOM! MY FAVOURITE!


Day 181

8:00 am - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
9:30 am - OH BOY! A CAR RIDE! MY FAVOURITE!
9:40 am - OH BOY! A WALK! MY FAVOURITE!
10:30 am - OH BOY! A CAR RIDE! MY FAVOURITE!
11:30 am - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
12:00 noon - OH BOY! THE KIDS! MY FAVOURITE!
1:00 pm - OH BOY! THE YARD! MY FAVOURITE!
4:00 pm - OH BOY! THE KIDS! MY FAVOURITE!
5:00 PM - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
5:30 PM - OH BOY! MOM! MY FAVOURITE!


Day 182

8:00 am - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
9:30 am - OH BOY! A CAR RIDE! MY FAVOURITE!
9:40 am - OH BOY! A WALK! MY FAVOURITE!
10:30 am - OH BOY! A CAR RIDE! MY FAVOURITE!
11:30 am - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
12:00 noon - OH BOY! THE KIDS! MY FAVOURITE!
1:00 pm - OH BOY! THE YARD! MY FAVOURITE!
1:30 pm - ooooooo. bath. bummer.
4:00 pm - OH BOY! THE KIDS! MY FAVOURITE!
5:00 PM - OH BOY! DOG FOOD! MY FAVOURITE!
5:30 PM - OH BOY! MOM! MY FAVOURITE!


Από το ημερολόγιο μιας γάτας:

DAY 752

My captors continue to taunt me with bizarre little
dangling objects. They dine lavishly on fresh meat,
while I am forced to eat dry cereal. The only thing
that keeps me going is the hope of escape, and the mild
satisfaction I get from ruining the occasional piece of
furniture. Tomorrow I may eat another houseplant.


DAY 761

Today my attempt to kill my captors by weaving around
their feet while they were walking almost succeeded,
must try this at the top of the stairs. In an attempt
to disgust and repulse these vile oppressors, I once
again induced myself to vomit on their favourite chair...
must try this on their bed.


DAY 765

Decapitated a mouse and brought them the headless body in
attempt to make them aware of what I am capable of, and
to try to strike fear into their hearts. They only cooed
and condescend ed about what a good little cat I was.
Hmmm..... Not working according to plan.


DAY 768

I am finally aware of how sadistic they are. For no good
reason I was chosen for the water torture. This time however
it included a burning foamy chemical called "shampoo." What
sick minds could invent such a liquid. My only consolation
is the piece of thumb still stuck between my teeth.


DAY 771

There was some sort of gathering of their accomplices. I was
placed in solitary throughout the event. However, I could
hear the noise and smell the foul odour of the glass tubes
they call "beer". More importantly I overheard that my
confinement was due to my power of "allergies." Must learn
what this is and how to use it to my advantage.


DAY 774

I am convinced the other captives are flunkies and maybe
snitches. The dog is routinely released and seems more than
happy to return. He is obviously a half-wit. The bird on the
other hand has got to be an informant, and speaks with them
regularly. I am certain he reports my every move. Due to
his current placement in the metal room his safety is assured.
But I can wait, it is only a matter of time...

Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007

Κάτι να περάσει η ώρα.

Εντάξει, όλοι έχουμε δει πιστεύω τους τύπους με την coca-cola και τις mentos. Δεν χρειάζονται πολλές περιγραφές. Εγώ τα "πειράματα" τα έβλεπα με τις ώρες ξανά και ξανά. Παρακάτω έχω δύο βίντεο, το ένα είναι το κλασσικό με τους πίδακες, αλλά το δεύτερο είναι κάτι νέο.Αυτή την φορά ασχολήθηκαν με τα post-it, αν και δεν φαίνεται κάτι ιδιαίτερο κάτι μου λέει πως θα μας προσφέρουν και πάλι κάποια ευχάριστα λεπτά να περάσουμε την ώρα μας. Όταν βγει το καινούριο ελπίζω να το βρω γρήγορα, να σας το δείξω.




Παρασκευή, Οκτωβρίου 05, 2007

Η ανθρώπινη οθόνη!

Οι ανατολικοί λαοί είναι πειθαρχημένοι, όλοι το έχουμε ακούσει αυτό. Όμως το σχολείο αυτό, από την Νότια Κορέα, είναι ένα ακραίο παράδειγμα. Τα παιδιά έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία οθόνη, με τις μπλούζες τους μόνο. Πραγματικά απίστευτος συντονισμός!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 04, 2007

Αν η Γη ήταν ένα μικρό χωριό.

Έχετε σκεφτεί ποτέ τις αναλογίες που υπάρχουν στον παγκόσμιο πληθυσμό ;
Σίγουρα όλοι θα έχετε δει έρευνες του τύπου α% των ανθρώπων είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας ή τόσοι είναι αναλφάβητοι. Αλλά πιστεύω ότι λίγοι έχουν ποτέ καταλάβει πλήρως ή, καλύτερα , λίγοι έχουν προσπαθήσει να τα καταλάβουν (ελπίζω να κάνω μέγα λάθος).
Πως θα σας φαινόταν να σκεφτόσασταν το κόσμο σαν ένα μεγάλο χωριό; Όλοι οι άνθρωποι συρρικνώνονται σε 100 μόνο, και κοιτάζουμε πάνω σε αυτούς τους λίγους πια είναι η πραγματικότητα.
Αυτό ακριβώς επιδιώκει το παρακάτω βίντεο. Αφιερώστε λίγο χρόνο να το δείτε και να σκεφτείτε. Γιατί απλά όταν σου προσφέρουν "ξερά" δεδομένα πολλές φορές τα προσπερνάς και δεν βλέπεις τι κρύβουν.

Αν θέλετε κάντε και μία βόλτα από εδώ:
The Miniature Earth

Τετάρτη, Οκτωβρίου 03, 2007

Πόσο ακόμα;

Έχουμε πήξει αυτές τις μέρες. Τρεξίματα με τα μαθήματα. Κατά κάποιο τρόπο ένιωσα σαν να ξανάδινα πανελλήνιες. "Δεν μπορώ άλλο", αυτό φωνάζει ο οργανισμός μου. Κάθεσαι να διαβάσεις και τα πάντα σου αποσπούν την προσοχή, δεν υπάρχει πια έλεγχος .
Νομίζω πια ότι δεν θα τελειώσω ποτέ. Αλλά η αλήθεια είναι ότι τελειώνω σε μερικές μέρες και θα είμαι ελεύθερος. Ελεύθερος από τι όμως; Δεν γλυτώνω με τίποτα, έχω ακόμα πολλά χρόνια.
Το μόνο που ελπίζω είναι ότι θα σοβαρευτώ και δεν θα χάνω τον χρόνο μου με χαζομάρες πλέον. Θα επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου σε κάτι που θα μου είναι χρήσιμο. Αυτό λέω από καιρό τώρα, ελπίζω να το πετύχω αυτή την φορά και όχι να περιορίζομαι σε μονολόγους σαν αυτόν.
Τώρα χρειάζονται πράξεις και αποδείξεις ότι είμαι αποφασισμένος.